His Tempting Captive (Assassins Can Love Book 1)

His Tempting Captive (Assassins Can Love Book 1)

Queen-of-Sarcasm-18 · Tamamlandı · 84.6k Kelime

970
Popüler
1.3k
Görüntülenme
141
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

"I have wanted to fuck you raw the moment I laid eyes on your naked body."
"W-who a-are you?" She gasped her face one of complete innocence.
"I will be asking the questions." His voice echoed throughout the room.
She tried to push him off which resulted in him spinning her around effortlessly and pushing her face-first into the wall.
The towel that covered her body fell away from her and she gasped, tears forcing their way out. Thomas leaned into her body to restrict any movement. He wasn't proud of it but his body was reacting to her.
He leaned forward and whispered into her ear. "What are you doing here?" He questioned.
"In my house?" "I-I w-was invited here..."


Avril Stock strives to have her parents not treat her as some dim-witted fool. She was eighteen for heaven's sake. Most kids at sixteen were sent out in the world but not her. She had to be born to overly strict parents who even at her age ruled her life with iron fists and unbreakable opinions. Until she comes to this man's house, all principles will be broken...

Thomas Lynne is known in the mirrored world for his prowess as a professional spy working for a covert organization. ​He is the man they call when all else fails, so tactful and certain are his techniques. He is resourceful, detached, and most of all merciless.

Not be lured by any woman but only using them as an anecdote for his frequent urges, why does the outwardly shy Avril Stock affect him? Maybe it was her carefully concealed temper and sharp wit. He didn't want to mention her soulful honey-colored eyes that widened to illustrate just how innocent she really was. Her coming under his roof could only spell trouble...

Book One of "Assassins Can Love Series"

Bölüm 1

Shocked was a gross understatement in Thomas' mind as the alleged criminal made her debut. She was young and even though he didn't want to admit it, very beautiful. But he had learned that a book was not to be judged by its cover. He lunged at her, pinning her to the wall.

She cried out in pain, but as soon as those eyes fluttered open he paused.

"W-who a-are you?" She gasped her face one of complete innocence.

"I will be the one who asks the questions." His voice echoed throughout the room, the callousness of it enough to make her close her eyes in fear. She tried to push him off which resulted in him spinning her around effortlessly and pushing her face-first into the wall. The towel that covered her body fell away from her and she gasped, tears forcing their way out.

Thomas leaned into her body to restrict any movement. He wasn't proud of it but his body was reacting to her. He leaned forward and whispered into her ear.

"What-are-you-doing-here?" He questioned. "In my house." Word by word, the words were slow and dangerous.

"Your house?" Her voice was cracking but Thomas tried not to be affected, she was a criminal and they were good at pretending.

"Yes, my house." He all but growled.

"I-I w-was invited here, by Mr. Lynne. H-he he's a friend of my dad's." She responded, tears flowing uncontrollably down her cheeks.

two month ago

Sigh. Just Breathe...

Avril repeated the words in her mind as both her parents rose their voices at the same time. She kept her focus on the sound of her breathing. Both of her parents basically telling her the same thing but the melding of their voices at such pitches was doing nothing for her throbbing temple. She inhaled deeply and silenced her parents with a strained, " Please, just listen..." The words as thin as her resolve.

They both paused and looked damningly at her. She felt as if she was being judged for some terrible sin.

"First off, I am not sixteen and pregnant so stop looking at me as if I have disappointed you." Avril's tone was clipped but she immediately composed herself and tried to show her parents the respect they deserved, even though they were raising her blood pressure.

"This college offers the best program for my field. My teachers felt as if it would best suit my needs as a student. I know the distance is troubling but if you could just consider what this opportunity would mean fo-" the moment Avril thought she'd gotten in full swing of her argument her father's voice thundered over her own.

"Opportunity..." Her father rasped, his arms folding instinctively at his chest, a gesture he made whenever he was angry or upset. "A school has nothing to do with results. It's the students that need to aspire. You never asked our permission to apply that far away." He responded, motioning to her mother sitting dining table. At her husband's command, Avril's mother passed her gaze frantically between her husband's furious expression and her daughter's helpless one. She gazed back at her husband and nodded her approval of his words. Avril felt her heart rate increasing. She wished the wretched thought to apply to college had need found root in her brain.

Her father was intimidating when he wanted to be and her mother always took his side in his presence. Avril was certain of her ability to articulate her thoughts, of that she was sure but whenever she had to make a point to her father her mind and wit abandoned her and she didn't know how to counteract his baseless arguements.

"But dad-" She began feebly realising at once that her tactic to convince her parents should never be to acknowledge the parent/child relationship. It reinforced to her father that she was just a child. A witless child, who hadn't the slight clue of what she was talking about.

"No. It's settled. You are going to a college close to home. I am not letting my eighteen-year-old daughter go off on her own to an unknown place. Have you considered the risk?" He questioned harshly and Avril flinched at his tone. She looked to her mother longingly but she too seemed adamant.

"Dad.." she bit her lip the moment the word escaped her lips. "I am eighteen, don't I have a say?" She threw her hands up in the air. Her eyes feeling hot.

"I am well aware of your age. But do you think that being eighteen makes you an adult? Do you think you have it all figured out? As far as your mother and I are concerned you are still a child. We make the rules." His voice boomed, shaking the very foundation of the house.

"Eighteen..." he muttered to himself as if the word itself inspired lunacy. "It's just a damned number! Doesn't speak for anything!" He muttered, rising on his feet and pacing. He was obviously worked up now. "What kind of parent will I be if I let my eighteen-year-old daughter free to roam unknown places unaccompanied? I won't encourage such reckless and stupid behavior. I am thinking of preserving your future." He growled, but this time Avril grew angry. She ignored the hot stinging behind her eyes and refused to hold her tongue.

"Stupid behavior? When have I ever done anything to disappoint you? I am not some dim-witted girl who doesn't understand right from wrong. Don't you trust me?" Her voice rose a pitch higher. Avril had been living with a routine from the time she was old enough to know the meaning of the word. Her life revolved around school and home. She was never allowed any leeways to attend even after school functions.

"No. I trust my instincts and my decisions and I say you are not going, Avril. Your mother and I will not send our only daughter off to ruin herself." He shouted and Avril averted her eyes to hide the tears that sprang up once again. This time there was no willing them away. She turned abruptly and fled to her room.

Avril locked her door and sat in the corner of her room, she drew her knees up and wrapped her arms around them. She allowed her body and soul to be swept up in her sadness. Her entire body shook violently as if she was in the midst of some natural phenomena involving plate tectonics.

She thought it incredibly unfair. She'd never done anything to deserve such harsh treatment. She was a model student; she carried herself with propriety and all for what? Just to have her careful behavior shot back into her face? How could her parents even consider that she would do something stupid? Her father's words echoing in her brain, she felt as if they saw her as a burden, a disappointment and it hurt. Everything she did was aimed at making them proud but sometimes she felt as if her efforts were unappreciated.

She would agree that her age was no real accomplishment, it was really just a number but parents back out of their children's life at early ages. Why was her family different? She still looked to her parents as her guide. That's just how it always was and she feared that is how it will always be. She craved the chance to grow into her own self.

She adored her parents, they weren't usually that harsh and she enjoyed their company but sometimes she felt as if she needed some space to grow on her own. Make her own mistakes instead of continuously learning from others. She wanted, so desperately to attend the college of her choice, but no. Her parents had the last say and it hurt that they couldn't see that she really wanted this. Her desires had never swayed them.

Avril dried her eyes. It didn't make sense crying over something she would be unable to rectify. Her parents had their reasons and even though she would never be able to understand this particular one she had to respect their decisions.


Thomas tapped his fingers gently and rhythmically on the mahogany counter at a bar. His eyes expertly searching for his target while juggling a conversation with a very voluptuous blond. Her body everything he looked for in a woman but at the moment his job took precedence.

From the corner of his eyes, he saw his target move. Ronaldo Torrid. The man was notorious in the black market. He involved himself in everything from drugs to human trafficking. Thomas felt that killing this man would be a highly enjoyable event. He leaned off the counter and eloquently excused himself as he downed the remainder of his whisky.

He followed the man out into the washrooms. Ensuring no one else was inside, Thomas locked the doors and waited casually by the exit for Rolando to remove himself from one of the stalls. As the hammered scoundrel exited, Thomas began to whistle, the sound alerting Ronaldo to his presence. His hand immediately reached for the pistol in his jacket but Thomas was faster. He pushed off the door instantly and caught Rolando's arm causing the gun to fly out of sight. The only reminder of its existence the clicking sound as it fell to the floor.

Thomas took the opportunity to smash Ronaldo's head into a nearby mirror, switching him around and then pinning him to the wall.

"Fuck! Who the hell are you?" Ronaldo cursed as the pain of his battered forehead took effect, blood oozing from the wounds.

Thomas smiled, his teeth bared like fangs. His much more dangerous than any animal. "I, you sadistic bastard, am what some would refer to as a reaper," That was Thomas' nickname in his world and he used it proudly. "and I have come to deliver you unto your maker." He spoke the words deliberately, holding Ronaldo in place.

"What are blabbing?" The obnoxious man growled and Thomas assessed that he was more bark than bite. It was evidently stupid of him venturing out alone and Thomas almost regretted how easy this job was. "Is it money that you want? Because money I've got, I could make you a very rich man." He tried to tempt Thomas, but he didn't realize that Thomas was in fact affluent and money was not his issue, scumbags like Ronaldo was.

"Actually, Ronaldo I stand to gain a lot more by your death than you can ever give me." He replied.

"You stupid imbecile, you can't kill me!" He applied more force attempting to break free from Thomas' grasp which only led to Thomas drawing out his switchblade and marking Ronaldo's neck in a thin, definite cut. The man went limp and his body slumped to the floor lifelessly.

"I just did." He replied to the empty room.

Thomas removed a handkerchief from his jacket and wiped his blade clean. He unlocked the door and made his way out. The washrooms were hidden from the view of people so his entrance and exit were unmarked. He straightened out his suit and made his way back to the bar's counter, ordering another whisky.

Tonight was a night to celebrate. He mused as the blond from earlier made her way over to him. She drew up his arms and led him to a room upstairs. He didn't dare resist.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

167k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

203.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

228.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

93.6k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

74.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Ray Nhedicta
Nefes alamıyorum. Tristan'ın her dokunuşu, her öpücüğü bedenimi ateşe veriyor, istememem gereken bir hisle beni boğuyordu—özellikle o gece.
"Sen benim için bir kardeş gibisin."
Deveye son saman çöpünü ekleyen gerçek sözler bunlardı.
Olanlardan sonra değil. Sıcak, nefessiz, ruh sarsıcı bir geceyi birbirimize sarılmış halde geçirdikten sonra değil.
Başından beri Tristan Hayes'in aşmamam gereken bir çizgi olduğunu biliyordum.
O sıradan biri değildi, o benim kardeşimin en iyi arkadaşıydı. Yıllarca gizlice istediğim adamdı.
Ama o gece... kırılmıştık. Yeni anne babamızı defnetmiştik. Ve acı çok ağır, çok gerçekti... bu yüzden ona dokunması için yalvardım.
Beni unutturması için. Ölümün geride bıraktığı sessizliği doldurması için.
Ve yaptı. Beni kırılgan bir şeymişim gibi tuttu.
Nefes almak için tek ihtiyacı olan şey benmişim gibi öptü.
Sonra beni reddetmekten daha derin yakan altı kelimeyle kan içinde bıraktı.
Bu yüzden kaçtım. Bana acı veren her şeyden uzaklaştım.
Şimdi, beş yıl sonra, geri döndüm.
Beni istismar eden eşimi reddetmenin ardından taze. Hiç kucağıma alamadığım bir yavrunun izlerini hâlâ taşıyarak.
Ve havaalanında beni bekleyen kişi kardeşim değil.
Tristan.
Ve o, geride bıraktığım adam değil.
O bir motosikletçi.
Bir Alfa.
Ve bana baktığında, kaçacak başka bir yer olmadığını anladım.
Alfa ile Bir Geceden Sonra

Alfa ile Bir Geceden Sonra

90.1k Görüntülenme · Tamamlandı · Sansa
Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
Accardi

Accardi

136k Görüntülenme · Tamamlandı · Allison Franklin
Dudaklarını kulağına yaklaştırdı. "Bu bir bedeli olacak," diye fısıldadı ve dişleriyle kulak memesini çekti.
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."


Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

146.1k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

127.2k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

262.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Ona Bağımlı

Ona Bağımlı

86.3k Görüntülenme · Tamamlandı · Celine
Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...
Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

63.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · Ylyanah
Dallas, geçmişe yolculuk yapabilmeyi dilerdi. Altı yaşındaki halinin ormana gitmesini engeller ve Lucy'yi bulmasını önlerdi.
Maalesef, o zaman ormana gitmişti ve Lucy'yi bulmuştu. O ilk günden itibaren, Lucy, Dallas'a ait olan her şeyi alır ya da elde eder. En sevdiği bebek, annesinden aldığı son hediye. Kendi kazandığı parayla aldığı Scarlet Balosu için elbise. Aile yadigarı olan annesinin kolyesi.
Dallas tüm bunlara katlandı, çünkü herkes ona Lucy'nin kimsesi olmadığını ve hiçbir şeyi olmadığını hatırlatıyordu.
Dallas, Eşi'ni Lucy ile yatakta bulduğu gün intikam yemini eder.
Shadow Valley Sürüsü, Dallas'ı Lucy için bir kenara itmenin bedelini ödeyecek.