Bölüm 106

Caleb’in kolunun belime dolanmış ağırlığıyla uyandım.

Oda hâlâ loştu. Sabahın erken ışığı perdelerden süzülüyor, her şeyi gri tonlarına boyuyordu. Arkadan onun nefesini duyabiliyordum. Yavaş. Düzenli. Derin uyku.

Onun geceyi burada geçirmesi ilk kez olmuyordu. Son birkaç gündür bu bir alışkanlığa ...