Bölüm 38

Emma’nın Bakış Açısı

En sonunda saat kaçta uyuyakaldığımı bilmiyordum. Ne zaman uyandığımı da. Yatağımın üstündeki tavan siyahtan griye, oradan da o soluk şafak öncesi mavisine dönmüştü; her tonunu izlemiştim.

Beynim susmuyordu.

Çünkü bir başkasını düşünmeyi bırakamıyorum.

Sesi kafamda dönüp dur...

Giriş yapın ve okumaya devam edin