Bölüm 122

Yazarın Bakış Açısı

Uzun uzun öpüştüler.

Ne aceleyle, ne de çok uzun süre bastırılmış bir şeyin sonunda bir anda boşalması gibi. Daha çok kendi doğal ritmini bulmuş, o ritimden çıkmaya hiç niyeti olmayan bir şey gibiydi.

Alaric’in eli belinde kaldı. Onun elleri de bir ara Alaric’in gömleğinin önü...