Bölüm 139

Pierre’in adı ekranda yanıp söndüğü an, göğsümde bir şeyin sıkıştığını gerçekten hissettim.

On beş yıl olmuştu. Aramızda on beş yıllık bir sessizlik vardı; ayrı hayatlar, ne onun ne benim telefonu elime alıp aramaya ya da tek bir mesaj atmaya tenezzül etmememiz. Şimdi ise durduk yere bir şeyler içm...