Bölüm 227

Alaric’in Bakış Açısı

Rowena’nın odasının kapısını itip açtım; kalbim, kafese kapatılmış bir hayvan gibi kaburgalarıma vuruyordu. Suçluluk beni boğuyordu; göğsümde ağır, acı bir taş gibi duruyordu.

Ama içeri adımımı atar atmaz, karşımdaki manzara nefesimi boğazımda düğümledi; neredeyse beni oracık...