Bölüm 242

Rowena çıkıp giderken kapı tık diye kapandı; odada yalnız kaldım. Yan sehpadan süt bardağımı aldım, yavaşça bir yudum içtim. Yüzümde zafer dolu bir sırıtış yayıldı.

Rowena’nın derdi, güzelliğiyle ve sakin tavrıyla kendini çok akıllı sanmasıydı. Hayatta bunların ona yettiğini düşünüyordu; yazık.

Ro...