Bölüm 259

Arabelle ne kadar zaman geçtiğini bilmiyordu.

Dakikalar mı?

Saatler mi?

Tutulduğu odada pencere yoktu. Saat yoktu. Sadece pürüzsüz beton duvarlar, yere sabitlenmiş tek bir sandalye ve hiç sönmeyen bir ışık vardı. Zindan değildi. Olmasına gerek yoktu.

Sessizlik yeterliydi.

Bilekleri bağlı değild...

Giriş yapın ve okumaya devam edin