Bölüm 120

Vivienne’in Bakış Açısı

Uyandığımda kapısındaki bir parmaklık aralık hâlâ duruyor. O ise yok.

Ne ozon kokusu var. Ne buz gibi nane. Sadece bir adamın saatler önce terk ettiği odanın düz, donuk soğuğu… ve mutfak adasının üstünde, çakmağıyla bastırılmış bir kâğıt parçası.

İki kelime. Kendi el yazıs...