Kırmızı

O

Loxer'ı bir kenara itip adımlarımı hızlandırdım, arkamda yankılanan ayak sesleriyle öne doğru atıldım.

Kimi bulacağımı zaten biliyordum.

Çığlıklar incelmiş, boğulmuş ve çaresizceydi. Yaklaştıkça daha hafif, daha yumuşak bir çığlık olmuştu. Beni kalenin alt katlarına doğru yönlendirdi.

Ço...

Giriş yapın ve okumaya devam edin