Bölüm 129 129

Isla’nın gözleri doluyor. Alt dudağı titriyor ama toparlanmak için canla başla uğraşıyor. Elimi uzatınca umursamıyor ve hiç beklemeden kendini kollarıma atıyor. Tatlılık ve hafiflikten oluşan bir demet; öyle iyi, öyle tertemiz ki, ona dokunabiliyor olmam bile mucize, sanki dokunsam alev alacakmışım ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin