Bölüm 133 Avery

Arkamda kıpırdadığını hissedince omzumun üzerinden bakıyorum. Arkamdaki o varlık, hareketsizlikten uyanıklığa, farkındalığa geçiyor. Rowan’ın gözleriyle buluştuğum an nefesim bir anlığına takılıyor; şimdi daha karanlık, daha ağır. Uyku onu Ezra’yı yumuşattığı kadar bile yumuşatmamış.

“Günaydın,” di...

Giriş yapın ve okumaya devam edin