Bölüm 167 Ezra

Hâlâ onu kollarımda tutuyorum, olan olduğunda.

Ağırlığı bana yaslanmış; bir kolu sırtına sıkıca dolanmış, öteki elim hâlâ onun elini sabitliyor. Kalem artık işe yaramaz hâlde kâğıdın üstünde duruyor. Aramızda, bir kâbustan sürüklenip çıkarılmış ve zorla ışığa getirilmiş gibi, sembol tamamlanmış.

O...

Giriş yapın ve okumaya devam edin