Bölüm 176 Ezra

İçimdeki panik, panik değil.

Bu lanet olası bir hayvan.

Pençeleri var.

Dişleri.

Göğsümün içini paramparça ediyor, kaburgalarımı yırtıyor; dışarı çıkmaya çalışıyor sanki. Ona ben daha önce ulaşmazsam beni diri diri yiyecekmiş gibi.

“Tam şuradaydı,” diye tersliyorum, sesim elimden çıkıp kırılıyor...