Bölüm 190 Ezra

Ezra

Sessizce yaklaşıyor.

Bir an yıkık dökük odanın öbür ucunda; karanlık ipekler, mum ışığı. Bir sonraki an tam üzerimde dikiliyor, etrafına yağmurla dumanın ve çiçeksi bir şeyin kokusu yayılıyor. Eğilip narin parmaklarıyla buharı tüten bir kupayı yere, yanıma bırakıyor.

İçindeki sıvı siya...

Giriş yapın ve okumaya devam edin