Bölüm 211 Ezra

Ezra

Bundan sonra uzun bir süre öylece kalıyoruz; su hâlâ üzerimizden akıyor. Artık acele yok. Ne onu ne beni iten çaresiz bir açlık var. Sadece yakın kalma ihtiyacı.

Onu, sessizliğin nasıl bir şey olduğunu unutana kadar öpüyorum.

Yavaş öpücükler.

Derin öpücükler.

Alnına, yanaklarına kondurduğu...

Giriş yapın ve okumaya devam edin