Bölüm 33 Avery

Kapı arkalarından tık diye kapanınca sessizlik yavaşça çöker, katedraldeki toz gibi.

Dönerim.

Ve sonunda—gerçekten, iyice odaya bakarım.

Bir hastane odasına benzemiyor. Hatta bu yüzyıldan bir şeye bile benzemiyor.

Sanki tarihi bir diziden çıkmış gibi. Ya da bir şatodan.

Yatak devasa—koyu renk o...