Bölüm 144 Küçük Kurtumuz İçin

Rian

Jericho’nun beşiğinin yanında duruyorum ve sanki kalbim göğsümden sökülüyormuş gibi hissediyorum. Oda sessiz; sadece şöminenin hafif çıtırtısı ve oğlumun uykusunda çıkardığı minicik sesler var. Rahat, huzurlu mırıldanmaları odayı sıcaklıkla dolduruyor.

Şafak daha sökmedi. Kale hâlâ karanlığın...

Giriş yapın ve okumaya devam edin