Bölüm 114

Ben’in özrü bir battaniye gibi üzerime sarılıyor, göğsümde kalan o inatçı öfkeyi sıkıp çıkarıyor. Maria’nın sözleri içimdeki yakıcı sızının yerini alıyor. Hepimiz ikinci bir şansı hak ediyoruz, özellikle de o. Alnına düşen saç tutamını yana itiyorum. Böyle basit bir şeyi yapmayı bile ne kadar özlemi...