Bölüm 144 144

Mahkeme salonundan sendeleyerek, sersemlemiş halde dışarı çıkıyorum. Nikita hemen arkamda bitiyor; bayılacak olsam ilk kokuyu alır almaz üstüme atlamaya hazır.

Annemle babamın yüzleri kaygıdan taş kesilmiş. Annem kısık sesle, “Bunu yapacağını hiç bilmiyorduk,” diyor. “Çok, çok özür dilerim canım.”

...

Giriş yapın ve okumaya devam edin