Bölüm 258

Aurora

Zayn gideli bir saat falan olmuştu.

Evdeki sessizlik ağırlaşmaya başlamıştı.

Hâlâ onun beni bıraktığı koltukta oturuyordum. Bacaklarımı hafifçe altıma almıştım, gözlerimse her birkaç dakikada bir ön kapıya kayıyordu, sanki her an açılacakmış gibi. Şöminedeki ateş iyice sönmüş, alevler eski...

Giriş yapın ve okumaya devam edin