Bölüm 82

EMILIA'NIN BAKIŞ AÇISI

  Odadaki sessizlik kulakları sağır ediyordu.

  Tavana ne kadar süredir baktığımı bilmiyordum—dakikalar, saatler, belki sonsuzluk. Zaman artık gerçek gibi gelmiyordu. Kalp monitörünün düzenli bip sesi, hala hayatta olduğumu, burada olduğumu ve ruhuma fazla ağır gelen bu bedend...

Giriş yapın ve okumaya devam edin