Bölüm 129

Artık saklamanın bir anlamı yoktu. Nasıl olsa er ya da geç anlayacaktı.

“Artık bir kurdum var.”

Sebastian olduğu yerde dondu. Sonra geri çekilip bana baktı, gözleri kocaman açılmıştı. “Ne?”

“Evet, meğer bir tür güç tarafından mühürlenmiş ve senin işaretin o mührü kırmış falan.” Omuz silktim, kalbim ...