Güneş Işığında Yara İzleri

Nathan

Yemeğe gelince “hayır”ı cevap diye kabul etmem. Hele konu oysa, hiç.

“Hadi ama,” dedim; kapı pervazına sanki ev benimmiş gibi yaslanmıştım, kollarım göğsümde, yüzümde hazır bir sırıtış. “Bir saat. Güneş, temiz hava, güzel yemek. En kötü ne olabilir ki?”

Ruthanne kanepenin ucuna oturmuş, ko...