Bölüm 4 Hanımefendi bekliyor

Caden’in Bakış Açısı

Ofisimde oturmuş evrak işleriyle uğraşıyor, sürüyle ilgili bazı meseleleri toparlıyordum ki Betam Kevan içeri girdi.

“Coban, yaklaşan savaşçı turnuvasının listesi ve evrakları burada. Tarih iki hafta sonrasına ayarlandı. Parkurlar şimdiden kontrol ediliyor, denemeleri yapılıyor. En seçkin savaşçılarımız bunun başında,” dedi ve dosyayı uzattı.

“Teşekkürler Kevan. Yarışmacılara ve hangi sürülerden geldiklerine bakma fırsatın oldu mu?” diye sordum, listeye göz atarken.

“Pek değil. Şöyle bir göz gezdirdim sadece. Bu yıl katılım çok fazla,” diye cevap verdi.

“İyi. Umarım bu yıl birkaç seçkin ve gerçekten değerli savaşçı çıkar. Geçen yıl tam bir fiyaskoydu. Parkuru eklediğimizden beri zayıf ve yetersiz olanlar elenir,” dedim, başımı sallayarak.

“Kesinlikle harika bir fikirdi. Dövüşte herkes bir şekilde hile yapabilir ama parkuru bitirmek için gerçek beceri gerekir. Son turlara sadece en güçlüler kalır,” dedi Kevan.

Evrakları incelerken, bu yıl kayıt olan savaşçıların isimlerine ve rütbelerine göz gezdirince katılımın gerçekten çok yüksek olduğunu fark ettim. Bazı isimler tuhaf. Yanlarında hangi sürüden oldukları bile yazmıyor.

Turnuvalar her yıl yapılırdı. Bu turnuvaların amaçlarından biri, kralın ordusu için seçkin savaşçılar bulmaktı. Uygun gördüklerimize kraliyet muhafızlarında görev teklif edilirdi. Bazıları Kraliyet Ordusu’na alınırdı. Bazı savaşçılar, Alfalar ve sürü üyeleri ise tanınmak, itibar kazanmak, statü ve unvan için yarışırdı. Alfalarla betalar burada kendilerini göstermeyi severdi; biz de bu verileri sürülerin gücünü sıralamak için kullanırdık.

Güçlü bir alfa ve beta genelde daha güçlü bir sürü demekti. Mevcut sürülerin varisleri tanınmak için yarışırdı. Ödül için de yarışırlardı. Kabul edelim, çoğu büyük ihtimalle sürüsü için ödülün peşindeydi.

Birincilik, sürüsüne bir milyon dolarlık ekipman ve geliştirme kazanırdı. Ayrıca kazanana büyük ödül olarak yüz bin dolar verilirdi. Krallığın dört bir yanından sürüler bu etkinliğe gelirdi.

“Kevan, turnuvayla ilgili güncellemeleri tüm sürülere duyurun. Bu yıl yapılan değişiklikleri de notun içine ekleyin. O e-postalar gün bitmeden gitsin. Böylece hazırlanmaları için iki haftaları olur, sonra da değişiklikler yüzünden mızmızlanmalarını dinlemeyiz,” dedim, gözlerimi devirerek. Bu değişiklikleri sevmeyecek çok kişi olacağını şimdiden biliyordum.

“Coban, saygımla ama… bunlar kâğıt kesiğine bile ağlar,” dedi betam.

“Parkuru denedin mi?” diye sordum, konuyu biraz değiştirerek.

“Parkurdaki güncellemeler daha yeni yapıldı. Evrakları bıraktıktan sonra gidip bakacaktım,” dedi.

“Hadi gidip bir bakalım, olur mu?”

Ofisten çıkıp parkura yapılan iyileştirmelere bakmaya giderken, oturma salonundan bir gürültü koptu.

Caden’in Bakış Açısı

Evet, ben bir Lycan kralıyım. Aslında iki kraldan biriyim; ikizim Coban’la birlikte. Kardeşimle ben, 16 yaşımızda Dark Howlers Sürüsü’nü ve krallığı devraldık.

Babamla annem, önceki kral ve kraliçe, zehirlendi ve uykularında öldüler. Kardeşimle beni öne çıkıp liderliği almaya mecbur bıraktılar.

Evet, alfa varisleri ve soylular olarak bunun için eğitildik. Eğitimden, dövüş eğitiminden geçirildik. Normalde 18 yaşında devralacaktık.

Ama reşit sayılmadığımız için birçok sürü bize meydan okudu, isyan etti. Hâlâ bugün bile bazı sürüler başımıza bela oluyor.

Bu kadar genç yaşta yönetimi almak zorunda kalınca, kardeşimle üzerimize bir sürü sorumluluk yıkıldı. İstediğimizden daha hızlı büyüdük. Coban yönetmek için doğmuştu. Lider olmak için doğmuştu. Ben ise… eğlenmeyi severim. Evet, krallığı yönetirken ona yardım ediyorum ama eğlencemi de ihmal etmem.

Kardeşimle iki hafta sonra 25 olacağız. Bu yüzden yaşlılar, bir varis üretmemiz için üzerimizde baskı kuruyor. Evet, anlıyorum. Bir varise ihtiyacımız var; çünkü bize bir şey olursa krallık öyle herkesin eline geçemez. Eşimizi bulmak için her yere baktık. Ben 21 yaşıma kadar onu bekledim. Sonra da bulana kadar eğlenmeye karar verdim. Coban ise tam tersine, kendini eşimiz için saklıyor.

Yaşlılar on hanımefendi seçip kaleye yerleştirdi. Onlara “nedimeler” diyorlar. Coban onlara fahişe diyor. Benim içinse sadece rahatlamanın bir yolu. Evet, onlarla takılıyorum. Ama kardeşime katılıyorum. Seçilmiş bir eş almayacağız. İkimiz birlikte karar verdik: Luna Kraliçemiz sadece kader eşimiz olacak.