Bölüm 94

Lila

Hücre kapısı arkamdan kapanırken çıkan ses kemiklerime kadar işledi.

Kalın taş duvarlar. Pencere yok. Havada demirin tadını alabiliyordum.

Tek ışık, duvarda yüksek bir yere sabitlenmiş, ulaşamayacağım kadar uzakta olan tek bir büyülü meşalenin titrek aleviydi.

Duvarlar nemli ve düzensizdi, yosu...

Giriş yapın ve okumaya devam edin