Bölüm 184 *

Viviana, Zelda’ya baktı.

Bu kişiyi tanımıyordu.

Bu hâlini. Miranda’nın karşısına mum ışığında kurulmuş bir masada oturup kahkaha atan hâlini. Hastane yatağının kenarına oturup elini tutan, “İyi olacaksın anne, ben buradayım,” derken kafasında çoktan zamanı hesaplayan hâlini.

Viviana, böyle bir ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin