Öde

Eleni

Elbisemin eteğini biraz daha bacaklarımın aşağısına çekiyorum ve ince askıların göğsümü tutmakta zorlandığını hissediyorum. Arka koltukta yanımda oturan Doll kıkırdar.

“Boşuna uğraşma,” der. “Bu elbiseye pek ihtiyacın kalmayacak yakında.”

Dişlerimi sıkarım. Son kırk beş dakikadır bu tür ürküt...

Giriş yapın ve okumaya devam edin