Parçacıklar

Dante

Tony bizi şehir sokaklarından geçirerek geri götürürken, yolcu koltuğuna yaslanıp nefes almaya çalışıyorum. Birkaç dakika ayakta durmak, lanet olası bir maraton koşmak gibiydi ve artık göğsümdeki yanmayı unutamıyorum. Tony, dikiz aynasından bana bakıyor ama bir şey söylemiyor. Yolda yeterince...

Giriş yapın ve okumaya devam edin