Bölüm 200

Madison

Asansörden çıktım, dar kalem eteğimi son kez düzelttim. Cilalı zeminde masama doğru yürürken, ofisin tanıdık uğultusu beni karşıladı.

Birkaç “erken kalkan” çoktan masasına oturmuş, işe gömülmüş, yanlarından geçerken başlarını bile zorla kaldırıyordu. Ama çoğu bölme hâlâ boş ve sessizd...

Giriş yapın ve okumaya devam edin