Bölüm 252

Serin bir rüzgâr nehirden esip geldi, ben de hafifçe ürperdim. Alexander hiç düşünmeden ceketini çıkardı, omuzlarıma bıraktı. Kumaş, vücudunun sıcaklığını taşıyordu; pahalı bir parfüm kokusu ve altında yalnızca ona özgü bir şeyin izi vardı.

“Sağ ol,” diye mırıldandım, ceketi üstüme daha sıkı çekere...

Giriş yapın ve okumaya devam edin