220

~CELINE'İN BAKIŞ AÇISI~

Hastane odasındaki sessizlik sağır ediciydi.

Tavandaki noktaya bakarak yatıyordum, monitörün düzenli bip sesi boşluğu dolduruyordu. Günlerdir herkesi uzaklaştırmıştım.

Hatta Caesar'ı bile. Kendi oğlumu.

Bu suçluluğun beni boğması gerekirdi ama onun beni böyle görmesine da...

Giriş yapın ve okumaya devam edin