Bölüm 4

Telefonumun ısrarlı vızıltısı, beni bilinçsizliğin derinliklerinden camda tırnaklar gibi çekip çıkardı. Otel perdelerinden süzülen güneş ışığı, kafatasıma buz kırıcılar gibi saplandı. Ağzım benzinle gargara yapmışım gibi tadıyordu ve her kasım bir yük treninin çarpması gibi acıyordu.

Lanet olsun. Dün gece ne kadar içmiştim?

Gözlerimi açmadan telefona uzandım, sesim boğuk bir hırıltı olarak çıktı. "Efendim."

"Orion, yine otel odanı değiştirdin, değil mi?" Büyükbabamın sesinde tanıdık bir bezginlik ve endişe karışımı vardı. "Otel ile kontrol ettim. Senin için ayırttığım başkanlık süitinde değilsin. Gerçekten, gün geçtikçe daha paranoyak ve inatçı oluyorsun."

Yavaşça doğruldum, başım lunaparkta bir hız treni gibi dönüyordu. "Ee?"

"Seninle uğraşmak imkansız!" Yaşlı adamın hayal kırıklığı telefonda yankılandı. "Dün gece seninle tanışması için çok özel birini ayarlamıştım, ama paranoyak oda değişikliğin yüzünden seni bulamamış olabilir. Tüm o dikkatli planlama boşa gitti."

Sesindeki bir şey beni daha uyanık yaptı. "Kim?"

"Karın."

Bu kelimeler buz gibi su etkisi yaptı. Şimdi tamamen uyanıktım, öfke baş ağrımı bıçak gibi kesip geçti. "Ne? Altı yıl önce, hastayken arkamdan ayarladığın karı mı? Hiç tanışmadığım, senin 'ruhani koruma' ihtiyacım olduğunu düşündüğün yabancı mı?"

"Orion, lütfen, açıklamama izin ver—"

"Hayır." Sesim ölümcül bir sessizliğe büründü. "Sana daha önce söyledim, yaşlı adam. Boşanıyorum. Beni rastgele bir kadına bağlamana neden olan batıl inançlara aldırmıyorum. Bu iş burada bitiyor."

"Bu batıl inanç değildi!" Büyükbabamın sesi yükseldi, savunmacı ve suçluluk dolu. "Danıştığım astrolog, yaşam gücü uzmanı—hepsi aynı şeyi söyledi. Ölüyordun, Orion. Vücudundaki zehir yaşam enerjini tüketiyordu. Uyumlu bir yaşam gücüne sahip birine ihtiyacın vardı, evliliğin kutsal bağı aracılığıyla sana kanalize edilebilecek biri. Ve işe yaradı! İyileştin!"

Sert bir kahkaha attım. "Bu mistik saçmalığa gerçekten inanıyor musun? Modern tıp ve irade gücü sayesinde iyileştim, seni bir yabancıya yasal olarak bağlaman sayesinde değil."

"Onun numerolojik haritası mükemmeldi, yıldız hizalanması tam olarak ihtiyacın olan şeydi—"

"Adını bile bilmiyorsun, değil mi?" Sözünü kestim, sesim tiksintiyle doluydu.

Büyükbabam güldü, öfkemi eğlenceli bulmuş gibi. "Ama Hartwell ailesinin tek kızı olduğunu biliyorum! Gerçekten, Orion, altı yıl önce avukatlarıma hallettirdiğim bir yasal düzenlemenin her küçük detayını hatırlamamı mı bekliyorsun?"

"İnanılmaz," diye hırladım, sesim yine ölümcül bir sessizliğe büründü. "Beni ömür boyu birine bağladın ve detayları hatırlayacak kadar bile zahmet etmedin mi? Telefonu kapatıyorum ve bir dahaki konuşmamızda boşanma belgelerini imzalamaya hazır görmek istiyorum."

"Orion, bekle—"

Telefonu kapattım ve yatağa fırlattım, damarlarımda öfke dolaşıyordu. Altı yıl. Altı lanet yıl, hiç tanımadığım biriyle yasal olarak evli olmak, sadece büyükbabamın falcılara ve yaşam gücü saçmalıklarına inanması yüzünden.

En azından oda değiştirerek başarmak istediğimi başarmıştım. Umutsuz aktrisler kapıma gelip, ezberledikleri hüzünlü hikayeler ve hesaplı baştan çıkarma girişimleriyle kendilerini atmamışlardı. Ve büyükbabamın altı yıl önce bana satın aldığı, muhtemelen altın avcısı sosyetik tırmanıcıyla yaşanacak garip, acı verici bir karşılaşmadan kaçınmayı başarmıştım. Muhtemelen başkanlık süitine girip, manipüle edebileceği hasta bir milyoner bulmayı bekleyen bir prensesdi.

Harika. Tek kurşunla iki kuş.

Ama öfkem dinmeye başladıkça, başka hisler içeri sızdı. Oda yanlış geliyordu.

Bu sefer daha dikkatli baktım. Kıyafetlerim sadece dağılmamıştı—yırtılmıştı. Gömleğim ters çevrilmişti, kemerim ortalarda yoktu. Çarşaflar darmadağındı ve havada kesinlikle bana ait olmayan bir koku vardı. Çiçeksi ve pahalı bir koku, cinselliğin belirgin kokusuyla karışmıştı.

Anlamlar kafama dank edince kanım dondu.

Eğer karımdan kaçmak için oda değiştirmeyi başarmışsam ve buraya hiçbir aktris gelmemişse, o zaman dün gece odamda kim vardı?

Vücudum... kullanılmış gibi hissediyordu. Alkolün ötesinde bir yorgunluk. Bilinçli olarak çalıştırmadığım kaslarımda bir ağrı, cinsel bir karşılaşmadan daha kötü bir kemik yorgunluğu. Kasıklarım bile maraton koşmuşum gibi ağrıyordu.

Tanrım, kim beni ne kadar süre kullanmıştı? Ve daha önemlisi, baygınken bana ne yapmışlardı? Kendimi sert bir şekilde kullanılmış ve ıslak bırakılmış gibi hissediyordum, bu hem rahatsız edici hem de tuhaf bir şekilde dayanıklılığımla ilgili etkileyici bir şeydi, çünkü hiçbir şey hatırlamıyordum.

Birinin baygın halimden bu kadar yararlanmış olması, hem dehşet verici hem de dayanıklılığımla ilgili garip bir şekilde gurur vericiydi.

Banyoya doğru sendeledim, aynada yansımama baktım. Saçlarım darmadağındı, cildim kızarmıştı ve boynumda dün olmayan izler vardı. Hareket ettiğimde acıyan sırtımda çizikler.

Ne halt ettim ben?

O zaman gördüm. Komodinin üzerinde bana ait olmayan bir şeyin parıltısı.

Bir yüzük. Zümrüt merkezli beyaz altın, etrafı elmaslarla çevrili karmaşık bir Art Deco deseni. Çoğu insanın arabasından daha pahalı bir parça. İşçiliği mükemmeldi—bunu tasarlayan kişi ne yaptığını çok iyi biliyordu.

Yanında, katlanmış bir otel kağıdı duruyordu.

Notu, hissettiğimden daha sabit ellerle aldım ve açtım. Düzenli, düzgün bir el yazısı ortaya çıktı:

Dün geceki karışıklık için içtenlikle özür dilerim. Bu, herhangi bir... rahatsızlık için tazminat.

Tazminat.

Kelime fiziksel bir darbe gibi geldi. Notu tekrar, sonra üçüncü kez okudum, her okuyuşta anlamları daha net ve daha aşağılayıcı hale geldi.

Birisi odamdaydı. Birisi... ne yapmıştı? Baygınken benimle yatmış mıydı? Ve sonra bana yüksek sınıf bir fahişe gibi ödeme bırakmış mıydı?

Ellerim titremeye başladı—zayıflıktan değil, öyle saf bir öfkeyle ki görüşüm bulanıklaştı.

Yüzük avucumda beklediğinden daha ağır geliyordu. Pahalı. Zevkli. Para, sınıf, eğitim sahibi birinin takacağı türden bir şey. Orion Blackwell ile bir geceyi iş anlaşması gibi görebilecek biri.

Herhangi bir rahatsızlık için tazminat.

Sanki ben bir hizmet sağlayıcıymışım gibi.

Zehirlenmiş, vurulmuş, üç kıta boyunca avlanmış ve kimliğim ailem tarafından çalınmıştı. Suikast girişimlerinden ve kurumsal casusluktan sağ çıkmıştım. Ölümün eşiğinden geri tırmanmıştım.

Ve şimdi bazı kendini beğenmiş orospu beni uyuşturup, bedenimi kullanıp, ödeme bırakabileceğini sanıyordu, sanki ben bir lanet olası eskortmuşum gibi.

Telefonuma uzandım, kalpten bildiğim bir numarayı çevirdim.

"Marcus," dedim, asistanım ilk çaldığında açtığında. "Birini bulmanı istiyorum."