Bölüm 142 Mia

Yavaş yavaş uyanıyorum.

Bir anda değil. Bir şey beni korkutup uyandırdığında olduğu gibi değil. Bu daha yumuşak. Daha yoğun. Sanki derin, sıcak bir yerden yüzüp yüzeye çıkıyormuşum gibi.

İlk fark ettiğim şey zemin.

Altımda sert. Acımasız. Çadırın tabanından bile kendini hissettiren soğuk, sıkışmı...

Giriş yapın ve okumaya devam edin