Bölüm 181 Mia

Uyanmak, kırık camların içinden sürüklenmek gibi.

Ama tenimde değil.

Kafamın içinde.

Acı önce geliyor; kocaman, zonklayan, acımasız bir şey. Gözlerimin arkasında öyle sert vuruyor ki kalbim göğsümde mi, kafatasımın içinde mi anlayamıyorum. Her zonklayış midemi buruyor. Her nefes, sanki zemin altı...