Bölüm 194

Elara

Diego’nun duvardan sızan müziğiyle uyandım—tam bir deneysel caz: darmadağın bir piyano, ortada melodi yok. Normalde sinirimi bozardı, ama bugün beni yere bastırıyormuş gibi geldi. Gerçek hissettirdi. Burada olduğumu hatırlattı bana; Bronx’taki bu sıkış tıkış dairede, hayatımın kabus versiyonu...