Once Hunted (A Riley Paige Mystery—Book 5)

Once Hunted (A Riley Paige Mystery—Book 5)

Blake Pierce · Tamamlandı · 67.0k Kelime

742
Popüler
742
Görüntülenme
223
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

“A masterpiece of thriller and mystery! The author did a magnificent job developing characters with a psychological side that is so well described that we feel inside their minds, follow their fears and cheer for their success. The plot is very intelligent and will keep you entertained throughout the book. Full of twists, this book will keep you awake until the turn of the last page.” --Books and Movie Reviews, Roberto Mattos (re Once Gone) ONCE HUNTED is book #5 in the bestselling Riley Paige mystery series, which begins with the #1 bestseller ONCE GONE (Book #1)—a free download with over 600 five star reviews! A prison break from a maximum security prison. Frantic calls from the FBI. Special Agent Riley Paige’s worst nightmare has come true: a serial killer she put away years ago is loose. And his main target is her.Riley is used to being the one hunting, but for the first time, she finds herself—and her family—to be the ones being hunted. As the killer stalks her, he also begins a new rampage of kills, and Riley must stop him before it is too late—for the other victims, and for herself.But this is no ordinary killer. He is too smart, and their game of cat-and-mouse too twisted, and he somehow manages to elude her and always stay one step ahead. Desperate to stop him, Riley realizes there is only one way: she must delve back into the past, into this killer’s twisted mind, his old cases, and re-learn what drives him. The only way to stop him, she realizes, is to face the darkness she thought she had left behind.A dark psychological thriller with heart-pounding suspense, ONCE HUNTED is book #5 in a riveting new series—with a beloved new character—that will leave you turning pages late into the night. Book #6 in the Riley Paige series will be available soon.

Bölüm 1

PROLOGUE

Special Agent Riley Paige’s speeding car shattered the silence of Fredericksburg’s dark streets. Her fifteen-year-old daughter was missing, but Riley was more furious than frightened. She had a good idea where April was—with her new boyfriend, seventeen-year-old high school dropout Joel Lambert. Riley had tried her best to put a stop to the relationship, but she hadn’t been successful.

Tonight that’s going to change,

she thought with determination.

She parked in front of Joel’s home, a rundown little house in an unsavory neighborhood. She’d been here once before and had given Joel an ultimatum to stay away from her daughter. He’d obviously ignored it.

There wasn’t a single light on in the house. Maybe nobody was even inside. Or maybe what Riley would find in there would be more than she could handle. She didn’t care. She banged on the door.

“Joel Lambert! Open up!” she yelled.

There were a few moments of silence. Riley banged on the door again. This time she heard muttered curses inside. The porch light came on. Still chained, the door opened a few inches. In the light from the porch, Riley could make out an unfamiliar face. It was a bearded, strung-out-looking man of about nineteen or twenty.

“What do you want?” the man asked groggily.

“I’m here for my daughter,” Riley said.

The man looked puzzled.

“You’ve got the wrong place, lady,” he said.

He tried to shut the door, but Riley kicked it so hard that the safety chain broke loose and the door flew open.

“Hey!” the man yelled.

Riley stormed inside. The house looked much as it had the last time she’d been here—a horrible mess filled with suspicious odors. The young man was tall and wiry. Riley detected a family resemblance between him and Joel. But he wasn’t old enough to be Joel’s father.

“Who are you?” she asked.

“I’m Guy Lambert,” he replied.

“Joel’s brother?” Riley guessed.

“Yeah. Who the hell are you?”

Riley whipped out her badge.

“Special Agent Riley Paige, FBI,” she said.

The man’s eyes got wide with alarm.

“FBI? Hey, there’s got to be some kind of mistake here.”

“Are your parents here?” Riley said.

Guy Lambert shrugged.

“Parents? What parents? Joel and I are on our own here.”

Riley was hardly surprised. The last time she’d been here, she’d suspected that Joel’s parents were out of the picture. What had become of them she couldn’t possibly guess.

“Where’s my daughter?” Riley said.

“Lady, I don’t even know your daughter.”

Riley took a step toward the nearest doorway. Guy Lambert tried to block her way.

“Hey, aren’t you supposed to have a search warrant?” he asked.

Riley thrust him aside.

“I’m making the rules right now,” she snarled.

Riley went through the door into a disheveled bedroom. No one was there. She continued through another door into a filthy bathroom, and another door that connected to a second bedroom. Still no one.

She heard a voice call out from the living room.

“Hold it right there!”

She hurried back into the living room.

Now she saw that her partner, Agent Bill Jeffreys, was standing in the front doorway. She had called for his help before she’d left home. Guy Lambert was slumped on the sofa, looking despondent.

“This guy seemed to be heading out,” Bill said. “I just made it clear that he should wait here for you.”

“Where are they?” Riley demanded of Lambert. “Where are your brother and my daughter?”

“I’ve got no idea.”

Riley seized him by the T-shirt and hauled him to his feet.

“Where are your brother and my daughter?” she repeated.

When he said, “I don’t know,” she slammed him against the wall. She heard Bill let out a groan of disapproval. Doubtless he was worried that Riley might get out of control. She didn’t care.

Completely panicked now, Guy Lambert spit out an answer.

“They’re just down on the next block on this street. Thirteen thirty-four.”

Riley released him. Without another word, she stormed out the front door as Bill followed after her.

Riley had her flashlight out and was checking the house numbers. “It’s this way,” she said.

“We’ve got to call for some help,” Bill said.

“We don’t need backup,” Riley called as she ran along the sidewalk.

“That’s not what worries me.” Bill followed her.

In a few moments, Riley stood in the yard of a two-story house. It was broken-down and obviously condemned, with empty lots on either side—a typical “shooting gallery” for heroin users. It reminded her of the house where a sadistic psychopath named Peterson had held her captive. He’d kept her in a cage and tormented her with a propane torch until she’d escaped and blown the place up with his own supply of propane.

For a second, she hesitated, shaken by the memory. But then she reminded herself:

April’s in there.

“Get ready,” she told Bill.

Bill took out his own flashlight and his gun, and they moved together toward the house.

When Riley arrived at the porch, she saw that the windows were boarded up. She had no intention of knocking this time. She didn’t want to give Joel or anyone else who was in there any warning.

She tried the doorknob. It turned. But the door was locked by a deadbolt. She pulled out her gun and fired, blasting the deadbolt away. She turned the knob again and the door fell open.

Even after the darkness outside, her eyes had to adjust as she and Bill stepped into the living room. The only light came from scattered candles. They illuminated a ghastly scene of trash and debris that included empty heroin bags, hypodermics, and other drug paraphernalia. About seven people were visible—two or three of them getting sluggishly to their feet after the racket Riley had made, the rest still lying on the floor or curled up in chairs in a drug-induced stupor. They all looked wasted and ill, and their clothes were filthy and tattered.

Riley holstered her weapon. She clearly didn’t need it—not yet.

“Where’s April?” she yelled. “Where’s Joel Lambert?”

A man who had just stood up said in a foggy voice, “Upstairs.”

With Bill behind her, Riley made her way up the dark stairway, shining the flashlight ahead of her. She could feel the rotting steps giving under her weight. She and Bill stepped into the hallway at the top of the stairs. Three doorways, one of them leading into a vile-smelling bathroom, had been stripped of their doors and were visibly empty. The fourth doorway still had a door, and it was shut.

Riley stepped toward the door. Bill held out his hand to stop her.

“Let me go in first,” he said.

Ignoring him, Riley pushed past him, opened the door, and stepped inside.

Riley’s legs almost gave out from under her at what she saw. April was lying on a bare mattress, murmuring “No, no, no” over and over again. She writhed feebly as Joel Lambert struggled to pull off her clothes. An overweight, homely man stood nearby, waiting for Joel to finish his task. A needle and a spoon lay on the candlelit bed stand.

Riley understood in an instant. Joel had drugged April almost into unconsciousness and was offering her as a sexual favor to this repulsive man—whether for money or some other purpose, Riley didn’t know.

She drew her weapon again and pointed it at Joel. It was all she could do to restrain herself from shooting him right away.

“Back away from her,” she said.

Joel clearly understood her state of mind. He raised his hands and stepped away from the bed.

Indicating the other man, Riley said to Bill, “Cuff this bastard. Take him back to your car. Now you can call for help.”

“Riley, listen to me …” Bill’s voice trailed off.

Riley knew what Bill was leaving unsaid. He understood perfectly well that all Riley wanted was a few minutes alone with Joel. He was understandably reluctant to allow that.

Still keeping her gun pointed at Joel, Riley looked at Bill with an imploring expression. Bill slowly nodded, then went over to the man, read him his rights, cuffed him, and led him outside.

Riley shut the door behind them. Then she stood silently facing Joel Lambert, her gun still raised. This was the boy that April had fallen in love with. But this was no ordinary teenager. He was deeply involved with the drug trade. He had used those drugs on her own daughter and had obviously intended to sell April’s body. This was not a person capable of loving anyone.

“What do you think you’re going to do, cop lady?” he said. “I’ve got rights, you know.” He flashed her the same slightly smirking smile he’d displayed the last time she’d seen him.

The gun trembled slightly in Riley’s hand. She was itching to pull the trigger and blow this lowlife away. But she couldn’t let herself do that.

She noticed that Joel was edging toward the end table. He was sturdily built, and he was a bit taller than Riley. He was moving toward a baseball bat, obviously kept for self-defense purposes, that was leaning against the table. Riley suppressed a grim smile. It looked like he was going to do exactly what she wanted him to do.

“You’re under arrest,” she said.

She holstered her weapon and reached for the cuffs on the back of her belt. Exactly as she’d hoped, Joel lunged for the baseball bat, picked it up, and swung it wildly at Riley. She deftly avoided the blow and braced herself for the next swing.

This time Joel raised the bat high, meaning to smash her head with it. But as his arm came down, Riley ducked and reached for the small end of the bat. She grabbed it, then yanked it away from him. She enjoyed the surprised look on his face as he lost his balance.

Joel reached for the end table to stop himself from falling. When his hand was fast against the table, Riley brought the bat crashing down on it. She could hear the bones breaking.

Joel let out a pathetic scream and fell to the floor.

“You crazy bitch!” he yelled. “You broke my hand.”

Panting for breath, Riley cuffed him to a bedpost.

“Couldn’t help it,” she said. “You resisted, and I accidentally slammed your hand in the door. Sorry about that.”

Riley cuffed his undamaged hand to the bottom of a bedpost. Then she stepped on his broken hand and shifted her weight onto it.

Joel screamed and writhed. His feet thrashed around helplessly.

“No, no, no!” he shouted.

Still keeping her foot in place, Riley crouched down close to his face.

Mockingly, she said, “‘No, no, no!’ Where did I hear those words before? Just in the last few minutes?”

Joel was blubbering with pain and terror.

Riley pushed down with her foot.

“Who said it?” she demanded.

“Your daughter … she said it.”

“Said what?”

“‘No, no, no …’”

Riley let up on the pressure a little.

“And why did my daughter say that?” she asked.

Joel could barely speak through his violent sobs.

“Because … she was helpless … and hurting. I get it. I understand.”

Riley removed her foot. She figured he got the message—at least for now, although probably not for good. But this was the best—or worst—she could do for now. He deserved death, or far worse. But she couldn’t bring herself to give it to him. At least he would never use that hand properly again.

Riley left Joel, cuffed and cringing, and rushed to her daughter’s side. April’s eyes were dilated, and Riley knew that she was having trouble seeing her.

“Mom?” April said in a low whimper.

The sound of that word unleashed a world of anguish in Riley. She burst into tears as she started to help April get back into her clothes.

“I’m getting you out of here,” she said through her sobs. “Everything’s going to be all right.”

Yet even as she spoke the words, Riley prayed that they were true.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

173.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Yıldırım Kurt Günlükleri

Yıldırım Kurt Günlükleri

103.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Piper Hayes
"Nasıl cesaret edersin?" Acacia'nın sesi öfkeyle çatladı. "Nasıl cesaret edersin, onlara sana doğum günü partisi vermelerine izin verirsin?"

Ağzım kan doldu. Bağırmamak için dişlerimi sıkıyorum.

"Bana asla parti yapmadılar!" diye çığlık attı. "Ama hepsi senin etrafında dönüyor!"

Kafamın içinde kurtum hırlıyor, özgür kalmak için çırpınıyor. Ama onu geri itiyorum. Dönüşemezsin. Burada olmaz.

Sonunda bana ne olduğunu gördüklerinde, yorgunlukla yüzlerine bakıyorum:

"Sizin tapındığınız her şeyi mi? Nefret ediyorum. Güçlü olanın zayıfı ezmesi, en iyinin hayatta kalması... Biz kurt adamız. Beyinlerimiz, duygularımız, nezaketi seçme yeteneğimiz var."

Üçüzler şok içinde bana bakıyor, ben devam ediyorum.

"Eğer şimdi yardımınızı kabul edersem, benimle sizin aranızdaki fark ne olacak? Bu arızalı sistemden faydalanan başka biri olurum."

Magnus öne çıkıyor. "Evelyn, değişebiliriz—"

"Gerçekten mi? Lider olduğunuzda, yüksek rütbeli kurtlara herkesin eşit muamele göreceğini mi söyleyeceksiniz?"

Sessizlik.

"Umarım ayrıldığımda size bir şey hatırlatır."


Evelyn, Polaris Sürü'sünde yıllarca erken uyanmış kurdunu ve ölümcül dövüş yeteneklerini herkesten saklayarak acımasız istismara maruz kaldı. Geleceğin Alfa üçüzleri ve iç çevreleri sonunda onun sırlarını keşfettiklerinde, gözden kaçırdıkları şey karşısında dehşete düşerler.

Ama Evelyn yardımlarını reddeder. Görünmez kalarak hayatta kalmayı öğrenmiş, zayıf sürü üyelerini korumak için zorbaların dikkatini kendine çekmiştir.

Gümüşle kaplı yaraları acılarının kanıtı olarak ve güçlü üç Alfa varisi onun duvarlarını yıkmaya kararlıyken, Evelyn sürünün zalim hiyerarşisine meydan okumak için güç bulabilecek mi? Yoksa gerçek gücünü ortaya çıkarmak, özgürlüğünü kazanmadan önce korumak için feda ettiği her şeyi yok mu edecek?
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

230.8k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

94.9k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
Alfa ile Bir Geceden Sonra

Alfa ile Bir Geceden Sonra

95.9k Görüntülenme · Tamamlandı · Sansa
Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

76.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Ray Nhedicta
Nefes alamıyorum. Tristan'ın her dokunuşu, her öpücüğü bedenimi ateşe veriyor, istememem gereken bir hisle beni boğuyordu—özellikle o gece.
"Sen benim için bir kardeş gibisin."
Deveye son saman çöpünü ekleyen gerçek sözler bunlardı.
Olanlardan sonra değil. Sıcak, nefessiz, ruh sarsıcı bir geceyi birbirimize sarılmış halde geçirdikten sonra değil.
Başından beri Tristan Hayes'in aşmamam gereken bir çizgi olduğunu biliyordum.
O sıradan biri değildi, o benim kardeşimin en iyi arkadaşıydı. Yıllarca gizlice istediğim adamdı.
Ama o gece... kırılmıştık. Yeni anne babamızı defnetmiştik. Ve acı çok ağır, çok gerçekti... bu yüzden ona dokunması için yalvardım.
Beni unutturması için. Ölümün geride bıraktığı sessizliği doldurması için.
Ve yaptı. Beni kırılgan bir şeymişim gibi tuttu.
Nefes almak için tek ihtiyacı olan şey benmişim gibi öptü.
Sonra beni reddetmekten daha derin yakan altı kelimeyle kan içinde bıraktı.
Bu yüzden kaçtım. Bana acı veren her şeyden uzaklaştım.
Şimdi, beş yıl sonra, geri döndüm.
Beni istismar eden eşimi reddetmenin ardından taze. Hiç kucağıma alamadığım bir yavrunun izlerini hâlâ taşıyarak.
Ve havaalanında beni bekleyen kişi kardeşim değil.
Tristan.
Ve o, geride bıraktığım adam değil.
O bir motosikletçi.
Bir Alfa.
Ve bana baktığında, kaçacak başka bir yer olmadığını anladım.
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

267.4k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

204.9k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Sihirde Bir Ders

Sihirde Bir Ders

74.3k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Bir gün huysuz küçük çocuklar ve fazla çalışmaktan ebeveynlik yapamayan anne babalarla uğraşıyorum, ertesi gün hayatım alt üst oluyor ve doğaüstü varlıkların çalıştığı bir barda çalışmaya başlıyorum. İçki karıştırmayı bilmiyor olabilirim ama tuhaf bir şekilde, yaramaz çocuklarla başa çıkmak için gereken beceriler vampirler, kurt adamlar ve hatta cadılar üzerinde de işe yarıyor gibi görünüyor. İyi haber şu ki, bu iş oldukça ilginç ve patronum bir iblis olabilir ama tüm o somurtkan ifadelerin altında yumuşak bir kalbi olduğuna eminim. Kötü haber ise, insanların bu büyülü şeylerden haberdar olmaması gerektiği ve bu yüzden herkese anlatmayacağıma onları ikna edene kadar büyüyle bu bara bağlı olmam. Ya da ölürüm, hangisi önce gelirse. Ne yazık ki, biri peşimde olduğu için ölmek giderek daha olası görünüyor. Kim olduklarını veya neden peşimde olduklarını bilmiyorum ama tehlikeliler ve büyüleri var. Bu yüzden hayatta kalmak için elimden geleni yapacağım ve bu, korkutucu ama çekici patronumla biraz daha fazla zaman geçirmek anlamına geliyorsa, öyle olsun. Onu bana güvenmeye ikna edeceğim, bu yapacağım son şey olsa bile.
Ona Bağımlı

Ona Bağımlı

87.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Celine
Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

130.4k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Eşimin Milyarder Kardeşiyle Evli

Eşimin Milyarder Kardeşiyle Evli

40.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Doris
Beş yıl önce, Daniel Douglas nişanlarını kamuoyuna duyurarak iptal etti ve onu kendi elleriyle hapse gönderdi. Serbest bırakıldığı gün, Daniel onu hastaneye götürdü ve "Serena Avery bir trafik kazası geçirdi ve böbrek nakline ihtiyacı var. Ona böbreğini ver," diye talep etti. O reddetti, ama Daniel her türlü yolla onu zorladı. Ameliyat günü, kalbi aniden durdu ve canlandırma başarısız oldu. Onu öldürmek isteyen adamın mezarında üç gün üç gece ağladığı söylendi.

Daha sonra, Daniel onu tekrar Douglas ailesinin evinde gördü. O, zaten beş yaşında bir çocuk tutuyordu, Daniel'in ağabeyi Ethan ile evlenmiş ve onun sevgili ve şımartılmış karısı olmuştu.

Daniel: "Jasmine, hatamı biliyorum, lütfen geri dön!"
Ethan: "Defol! O artık senin yengen."