Bölüm 112

ELENA

Rüya üzerime yapışmıştı, nem gibi—yoğun, kalıcı, kaçınılmaz.

Yine mağaradaydım. Derek’in elleri tenimdeydi, hem saygılı hem de kaba, dudakları boğazımdan aşağı inerken ay ışığı üzerimize gümüşten çarşaflar gibi dökülüyordu.

Onun ağırlığını, gücünü, adını fısıldadığımda nefesinin nasıl kesildiğ...