Bölüm 32: Bekleme

Üç gün, yıllar gibi uzadı.

Damian işe gitti. Eve geldi. Akşam yemeğini yedi. Ödevlere yardım etti. Ama gülümsemesi gözlerine hiç ulaşmıyordu. Sürekli telefonunu kontrol ediyor, sonra ekrana bakmadan cebine geri koyuyordu.

Onu masanın öbür ucundan, odanın öbür tarafından, geceleri yatakta karşımdan...

Giriş yapın ve okumaya devam edin