Bölüm Bir Yüz Otuz Yedi

Zaman durmuş ve kendi içine katlanmış gibi hissettiriyordu. Luca, dizlerinin üstüne dirseklerini koymuş, başını ellerine yaslamış oturuyordu. Parmak eklemleri beyazdı. Nefesi yüzeyseldi. Duvarlar ona ağır gelmeye başlamıştı, ama bir saattir yerinden kıpırdamamıştı.

Roman da öyle, kapıda bir muhafız ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin