Precipices in dasy's legs

Precipices in dasy's legs

Dayana Ediciones Simone La Belle · Güncelleniyor · 49.4k Kelime

501
Popüler
501
Görüntülenme
102
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

Dasy is a shooting Star who decides to reincarnate in earth, so She can find the love of her life, Patrick, who is also a shooting star and have been in love with Dasy since eternity. They both will fin each other the true love they have been dreaming among their reincarnations. But there is a little secret between them, everytime Patrick touch Dasy they shine and everything shakes as a strong equark around them. They must to keep their secret on safe, that they actually are shooting stars living as humans being otherwise they could finish being apart forever, because their love is too strong but as deep as dangerous.

Bölüm 1

I once heard that shooting stars have been around for many lifetimes. On Earth we are known as small remnants of comets that travel through space. It is a wrong term to refer to meteors and comets of smaller size, in reality those are not stars. The brightness of the stars is consumed before reaching Earth so very few humans have seen us fall. We burn in space until our light is extinguished and we die. Very few manage to survive by crashing into the stratosphere.

I think the reason I didn't become a supernova when I went down was because Dasy was traveling next to me. Every 300 years the distance between Venus and the Moon aligns with the earth in the universe to allow the birth of a new star among humans. The stars fall in the hope that the planet of love, Venus, and the silver satellite, The Moon, will give them new life: the opening of a birth as humans. That was the night I decided to fall next to Dasy. The rest of our race that is not chosen to be reborn like humans is trapped in the belt of "Van Allen". The Van Allen belts are certain areas of the Earth's magnetosphere where charged particles are concentrated.

These belts are ring-shaped areas that expand like two spheres above the earth, containing protons and electrons from the universe, which spiral with great force the planet's magnetic poles. Many fallen stars get trapped there. Without ever being reborn, or acquiring the form and life of a human being. That was a risk we both decided to take. The life of the star on Earth is very easy to measure from the universe: the star's light travels during and after its death. The star is already dead, and so it can revive and reincarnate on earth during the journey of its light. We continue to live as a human, not knowing or remembering anything about our life in the universe. Until we reach our last life, through reincarnations, and finally we shut down in the universe, and die on earth.

The only life I remember from my reincarnations is this one, in which Dasy converted my death in a precipice. It was close to dawn, and Dasy's glow didn't let me sleep the morning of our fall. I had a strong pressure in my corona that extended to my star core, a terrible headache. It wasn't until the night, cool, and serene, along with the cold winds of the north, rose imposing to make me shine that the pain disappeared and was replaced by nerves and a tingle in my photosphere that made me shine with a fun and anxious appearance, like a flashing light. From Dasy's way of shining, I knew she was nervous too. I could feel my last hours enjoying the light without gravity living in the Universe.

I let Dasy knows that this would be the night of our escape. She agreed shining by my side. Between her mouth and mine there was a million-silence crossing the universe, we couldn't talk like human beings, we couldn't touch each other either. And yet Dasy knew that I carried within my core – my star soul – an infinitely lukewarm love, kept inside, that could not be anyone else's. I was waiting for giving her this love, when she crossed the sky so close of my existence. I had spent years turning off my light, slowly, I had barely fed myself the last few months waiting for this moment. She was starving, shining like the most beautiful star, and ready to die on Earth and leave the universe behind.

If I stayed in the universe, I would become a white star the age of my hair. I would become cold like the Nordic lands, and eventually I would end up shutting down. She no longer had helium to live on any longer. I no longer wanted to live without being able to feel Dasy's warmth merging with mine. I wanted to know what it feels to hold her hand, to make love to her, to kiss the place where the sound of her laughter came from. I wanted to be human and for her to be human with me.

The night I fell, it was a night of great beauty. There was a meteor shower present. When you look at planet earth you can spend hours contemplating humans. Many of my star sisters fall in love with them, and they shine only to observe them closely. A star in love shines with such intensity that it only lasts a couple of generations. They give people the light of their hearts, watch them reincarnate again and again, and again until they become a red fireball, and finally die. Life on earth motivates them to shine, they accelerate their heat until they mature. They grow as they become brighter stars, determined to die soon. The bigger a star is, the shorter its life. Happiness is short-lived. They die soon because they consume all their energy given to love and shining. The truth is that they suffer almost humanly as they contemplate life on earth unattainably.

My sisters look at people with exaltation, I instead look at Dasy with ardor. The intimacy between Dasy and me is stronger than the brightness of all the constellations that settle between us. The duration of a star is determined by the mass it possesses. Small stars like us live longer because we consume our shine and ourselves slower. Shooting stars have always been frowned upon in our family. They are considered the most degrading thing on the social scale of the universe, like banished supernovae, rebels without a cause who unfold the molds of fate in defiance of the laws of the universe. Shooting stars usually have two ages, the age they were in space, and the age they receive when they reach Earth, and reincarnate until we lose our brightness and die. They are left with little mass giving up the millions of years they had to live and shine in space. They choose to live among humans, and to have freedom to love. To be a shooting star is to give up eternity, and make sense of loneliness.

But I was already alone, although I belonged to the constellation of the unicorn with my family; I felt misunderstood, vulnerable, and suspended in the Universe. I contemplated love on earth and felt my love for Dasy in the brightness of my soul without merging, without feeling my body with Dasy's until we could become one, until we reincarnate in the earth as two humans. Dasy's fate was different from other stars. Since I was a star child I always knew that Dasy was born for something big, to be the brightest in the constellation of her family. Almost as bright as her aunt Carina, the brightest star in the entire universe. I always perceived in her that special brightness, almost human, and kind, without vanity or self-centeredness, her light filled with essence all the supernovae that magnetized around her.

I could feel Dasy's purity and want to get rid of her heat. I never fell in love with a human. I always loved Dasy, although I could never touch her, or watch her do that series of rudimentary activities and those wonderful adventures they humans do on earth. I saw her shine suspended and far away, and that infinite pain of not being able to hug her or touch her brightness consumed me. I shone slowly, small, barely perceptible from the earth. I stay alive for thousands of enough years to observe my star. Dasy, whom it made me shine, at the center of my entire existence.

Until one day, I couldn't stand it anymore. The night I decided to fall from the sky, it was the night I became a mature star. I was ready to die, and become into a woman. That morning, about half past two, we saw on the east side the most extraordinary luminous meteors I had seen in many centuries. Thousands of detached bolides and kites descended to earth, covering the skies for hours. They fell skewed to the south and seemed to be born from a bright spot in the aquarius constellation. People were watching them from western Italy. And some places in Spain and Portugal.

The wind was very light in those regions and the atmosphere would not exceed the heat that came from within me when I caught fire and fell. Meteors would give me an advantage, there was no trace of clouds and getting to earth would be easier. I wasn't sure what would happen to me once I came into contact with the atmosphere. But anyone who stargazed and made a wish would become real to me. If you are human, you just have to see a shooting star, a real shooting star, and make a wish. Then she will give you her eternity and the human will give her dreams and her desires, the star will have a new awakening from the faith that the human disposes in his desire. The shooting star will live and be born again with a human life and its karma will be guided by the desire it is meant to fulfill.

It can be said that the desires of human beings mark the fate of the stars as a mysterious and invisible map that we all carry, humans and shooting stars, in our natal chart before we were born. It was impossible to set the limit. The space between Dasy and mine began to fill with fire. I couldn't see her, nor could I call her. Only my scream could be heard, or the whisper of a silver stele behind me, entangled in hers.

We passed the regions of the equinox and the brightness of our luminous strips spread behind us, falling. Several stars stood firm as we passed by them with great speed. I remember that for the first time I was able to be three diameters from my mother The Moon. It was beautiful, glowing imposing and majestic under a livid and mysterious light. I kept descending, I looked for Dasy's brilliance, but there was only a trail of fire following my trail. A heat began to flood my chest. I tried to breathe but it was impossible. We were burning as we descended. I didn't know if soon, for the first time, I would see the sunrise, or if I feel burning because I was dying. I could see the Greek Islands, toured Australia, South America, Punta del Este and an infinite blue sea was unleashed on the horizon. Then a light whiter than any Dasy's aunt, Carina, could have shone on me. A desire pulled me completely from within and darkness reigned.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

157.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

201.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

223.7k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

92.4k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

70.5k Görüntülenme · Tamamlandı · Ray Nhedicta
Nefes alamıyorum. Tristan'ın her dokunuşu, her öpücüğü bedenimi ateşe veriyor, istememem gereken bir hisle beni boğuyordu—özellikle o gece.
"Sen benim için bir kardeş gibisin."
Deveye son saman çöpünü ekleyen gerçek sözler bunlardı.
Olanlardan sonra değil. Sıcak, nefessiz, ruh sarsıcı bir geceyi birbirimize sarılmış halde geçirdikten sonra değil.
Başından beri Tristan Hayes'in aşmamam gereken bir çizgi olduğunu biliyordum.
O sıradan biri değildi, o benim kardeşimin en iyi arkadaşıydı. Yıllarca gizlice istediğim adamdı.
Ama o gece... kırılmıştık. Yeni anne babamızı defnetmiştik. Ve acı çok ağır, çok gerçekti... bu yüzden ona dokunması için yalvardım.
Beni unutturması için. Ölümün geride bıraktığı sessizliği doldurması için.
Ve yaptı. Beni kırılgan bir şeymişim gibi tuttu.
Nefes almak için tek ihtiyacı olan şey benmişim gibi öptü.
Sonra beni reddetmekten daha derin yakan altı kelimeyle kan içinde bıraktı.
Bu yüzden kaçtım. Bana acı veren her şeyden uzaklaştım.
Şimdi, beş yıl sonra, geri döndüm.
Beni istismar eden eşimi reddetmenin ardından taze. Hiç kucağıma alamadığım bir yavrunun izlerini hâlâ taşıyarak.
Ve havaalanında beni bekleyen kişi kardeşim değil.
Tristan.
Ve o, geride bıraktığım adam değil.
O bir motosikletçi.
Bir Alfa.
Ve bana baktığında, kaçacak başka bir yer olmadığını anladım.
Alfa ile Bir Geceden Sonra

Alfa ile Bir Geceden Sonra

80.4k Görüntülenme · Tamamlandı · Sansa
Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
Accardi

Accardi

133.7k Görüntülenme · Tamamlandı · Allison Franklin
Dudaklarını kulağına yaklaştırdı. "Bu bir bedeli olacak," diye fısıldadı ve dişleriyle kulak memesini çekti.
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."


Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

142.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

121k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

250.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Ona Bağımlı

Ona Bağımlı

83.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Celine
Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...
Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

Unutulmuş Prenses ve Onun Beta Eşleri

62.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · Ylyanah
Dallas, geçmişe yolculuk yapabilmeyi dilerdi. Altı yaşındaki halinin ormana gitmesini engeller ve Lucy'yi bulmasını önlerdi.
Maalesef, o zaman ormana gitmişti ve Lucy'yi bulmuştu. O ilk günden itibaren, Lucy, Dallas'a ait olan her şeyi alır ya da elde eder. En sevdiği bebek, annesinden aldığı son hediye. Kendi kazandığı parayla aldığı Scarlet Balosu için elbise. Aile yadigarı olan annesinin kolyesi.
Dallas tüm bunlara katlandı, çünkü herkes ona Lucy'nin kimsesi olmadığını ve hiçbir şeyi olmadığını hatırlatıyordu.
Dallas, Eşi'ni Lucy ile yatakta bulduğu gün intikam yemini eder.
Shadow Valley Sürüsü, Dallas'ı Lucy için bir kenara itmenin bedelini ödeyecek.