Bölüm 239. Emma'nın Ağlaması

Mira’ya baktı; sesi, sanki çok uzak bir zamana uzanıyormuş gibi titriyordu. “Seni ne zaman uyutsa, hep enseni okşar ve aynı cümleyi defalarca söylerdi. Koca bir şarkı değil, tek bir satır. O zamanlar ne zaman ağlasan, seni kucağına alır, odanın içinde dolaşır, sırtını pışpışlar, o satırı mırıldanır...