Bölüm 65

Sürü evi, hatırladığım gibiydi: soluk sabah ışığını yakalayan yüksek pencereler, açılırken her seferinde inliyormuş gibi duran geniş ahşap kapılar, eski kilimlere sinmiş çam ve is kokusu.

Nolan beni içeri buyur ederken kalbim sıkıştı; eve dönüşün tanıdık dalgası, huzursuzluğun keskin ucu ile birbir...

Giriş yapın ve okumaya devam edin