Bölüm 224 Bir Kale

Yaralarım ciddi olmadığı için hastaneden hızlıca taburcu edildim.

Otele döndüğümde Diana beni görünce yüzü aydınlandı. Hemen yanıma koştu.

“Aramalıydın,” diye yumuşakça azarladı, ceketimi çıkarmama yardım ederken. “Seni almaya gelirdim.”

“Yüzündeki o ifadeyi görmeyi kaçırayım mı?” Gülümsedim, aln...

Giriş yapın ve okumaya devam edin