Işık Hapishanesi

[Sahne 1 – Nabız Arasında Sessizlik]

Karanlık. Boşluk değil—bunun için fazla canlı.

Hapishane ne taş, ne çelik, ne de koddu. Işıktı. Binlerce kör edici ışık demeti, sonsuz bir yankıyla titreşerek, duvarsız duvarlar oluşturan bir kafes gibi kesişiyordu. Mira, merkezinde süzülüyordu, bedeni havada...

Giriş yapın ve okumaya devam edin