Kael

Gitmişti.

Ön kapı kilitli değildi.

Çantası, montu, telefonu—hepsi yoktu.

Sadece fotoğraf kalmıştı.

Bir dakika boyunca ona baktım, ellerim kenarları öyle sıkı tutuyordu ki kağıt buruştu. Çocuğun yüzünü bana bakarken gördüm. Koyu kıvırcık saçlar. Kocaman gözler. Beş yaşından büyük değil. Ve arkası...

Giriş yapın ve okumaya devam edin