Bölüm 239

Işık solmuyor.

Parçalıyor.

Bir an, alem sonsuz bir çöküş aynalar koridoru; hepsi Mira'nın sesiyle, nabzıyla, benimkiyle karışmış nefesiyle titriyor. Sonraki an—

dünya sessizlikte patlıyor.

Ne gürültülü.

Ne parlak.

Ne de şiddetli.

Sadece yok.

Sessiz, cerrahi bir silme.

Sanki biri yaratılışın çı...

Giriş yapın ve okumaya devam edin