
Spending Christmas with Mr arrogant
paulgracyyy2017 · Güncelleniyor · 100.5k Kelime
Giriş
Nora's life unravels after her boyfriend's betrayal, but a chance encounter with a stoic stranger, Liam, on a turbulent flight sparks an undeniable connection. She walks away thinking to never see him again, but a booking mixup at a resort brings them back together allowing their shared passion to ignite.
Yet, with past heartaches holding them back, their future seems uncertain.
Back home, as the days unfold, Nora tries to rebuild her life with a charming man who seems perfect for her.
As Nora navigates her feelings and confronts her fears, she must choose between the life she imagined and the love she never saw coming.
Bölüm 1
~NORA
"Your flight is departing on time, Miss Parker," the attendant said briskly. "We're expecting some light turbulence, but the captain will keep you informed."
I nodded absently, taking the boarding pass from her hand. My fingers trembled. For a second, I imagined crumpling it up, throwing it in the nearest trash can, and retreating to the safety of my apartment. I could disappear there, drown out the world, and pretend none of this was happening.
But Sam wouldn't let me. She'd practically dragged me onto this trip, convinced it would help me breathe, heal, and start over.
Except how do you heal when the person you trusted most ripped your world apart?
I glanced up at the clock above the counter. The flight was boarding soon. My chest tightened, and I forced myself to move, to keep walking. I shoved my passport into my bag and muttered a quick "Thanks" before turning toward the gate, my body running on autopilot.
The airport buzzed with its usual chaos—blaring announcements, hurried footsteps, muffled conversations. It felt like too much, closing in on me, amplifying the ache in my chest.
This trip was supposed to be perfect. Jake and I, away for the holidays, a romantic getaway I'd been planning for months. Instead, I'd walked into his apartment last week, arms full of takeout, to find him tangled in bed with someone else.
His fucking stepsister.
I bit down hard on my cheek, willing the memory to dissolve, willing the tears to stay buried.
"Nora Parker, please report to gate B7 for boarding."
The announcement jolted me back to the present. I blinked and took a steadying breath, forcing my feet forward.
The boarding process blurred by, and soon I was stepping onto the plane. I scanned the rows for my seat—16C. A man with neatly styled brown hair and an unreadable expression sat in the aisle seat. His posture was unnervingly calm, as if turbulence wouldn't faze him.
"Excuse me," I murmured, sliding into the window seat and doing my best not to brush against him.
He didn't respond, not even a glance in my direction.
Great.
Settling into my seat, I gripped the armrests as the plane began to taxi. I hated flying. Always had. But now, that fear seemed insignificant compared to the wreckage of my life. Jake's betrayal wasn't just a broken promise—it shattered everything I thought I knew. Four years. Gone. Just like that.
The plane picked up speed, and my stomach twisted. I gripped the armrests harder, my knuckles going white as we lifted into the air.
"Please fasten your seatbelts," the captain's voice crackled over the intercom. "We're expecting turbulence ahead."
The plane jolted, dipping sharply, and my breath caught in my throat. My palms slicked with sweat as I squeezed my eyes shut, trying to calm the panic rising in my chest.
It didn't help.
The thought slammed into me: What if this plane crashes? My heart raced as the plane jolted again, tossing me sideways into the man beside me.
"Careful," he muttered, nudging me upright with a steady hand. His deep blue eyes flicked to mine for a moment before he leaned back, entirely unbothered.
"S…sorry," I stammered, heat rushing to my face.
He remained silent, his attention drifting back to whatever occupied him, his composed demeanor a jarring counterpoint to the chaos in my mind.
I turned toward the window, embarrassed but too rattled to care. The turbulence worsened, the plane shuddering as if it might come apart. My breath came in ragged gasps, each inhale harder than the last.
"I hate flying," I blurted, the words tumbling out before I could stop them. "I can't stop thinking about everything. My life's a mess. I don't even know who I am anymore."
Out of the corner of my eye, the man raised an eyebrow, his expression unreadable, but he stayed silent.
The plane jolted again, and I clutched the armrests, my voice rising. "I don't even know why I'm on this flight. This wasn't supposed to happen. I was supposed to be with Jake. My boyfriend—well, my ex-boyfriend now."
The words just kept spilling out. "We were together for four years. And last week…" My throat tightened. "Last week, I walked in on him with someone else. His stepsister." The words tasted bitter, even now. "And now I'm here because my best friend decided I needed to get away. Said it would be healing."
I laughed hollowly. "But what if it's not? What if I can't heal? What if I'm just... broken?"
Tears stung my eyes, and I blinked them back furiously. The man beside me stayed still, offering neither words nor reaction.
The plane jolted again, and I sucked in a sharp breath. "What if this plane crashes?" I whispered, mostly to myself. "I keep thinking, this is how I die. Crying over Jake and his stupid stepsister on a flight I didn't even want to take. What a way to go."
The turbulence eased, and the captain's voice came over the intercom, startling me. "Ladies and gentlemen, we've begun our descent. Please remain seated and ensure your seatbelts are fastened."
Descent? I blinked, confused. My gaze darted to the window. Sure enough, the ground was coming into view, cars moving along highways like tiny ants.
The man beside me finally stirred. Without turning my way, he muttered, "You can relax now. We're landing."
I froze, heat rushing to my face. Oh my God. I'd spent the entire flight spilling my guts to a complete stranger.
As soon as the seatbelt sign dinged off, I sprang from my seat, grabbing my bag with shaking hands. "Uh… thanks for, um, listening. Or not. Whatever," I mumbled, barely audible over the noise of passengers unbuckling their belts.
I didn't dare look at him as I darted down the aisle, my cheeks on fire. Behind me, I thought I heard a soft chuckle, but I didn't turn around. I was too busy fleeing, desperate to leave this humiliating flight—and him—behind.
The rush of passengers exiting the plane was overwhelming, their voices a blur of noise. I barely registered the signage overhead as I made my way through the gate and into the terminal.
Chicago. The sign above the arrivals area stood out in bold, welcoming letters.
Stepping into the city after such a turbulent flight felt almost surreal. As I moved through the terminal, I couldn't shake the feeling that everything around me was moving in fast-forward, a blur of hurried bodies and echoing voices.
The city's holiday cheer washed over me as I stepped into the cold, with twinkling lights, oversized wreaths, and the faint scent of pine mingling with carolers' songs. It was festive and beautiful—yet it felt completely out of place against the storm raging in my chest.
The city blurred past in a rush of headlights and the occasional flash of snowy sidewalks as I climbed into a taxi. The driver nodded a greeting, and I sank into the backseat, staring out the window, lost in thought.
I wondered if I'd ever get past what had happened. Jake's betrayal, my heartache, the plane ride that felt like a desperate confession to a stranger I'd never see again—everything felt like a blur, as though I were suspended between two lives. One had fallen apart, and another was waiting to be lived. But I couldn't shake the fear that I was broken beyond repair.
As the taxi rolled to a stop, I blinked. The resort before me looked nothing like what I'd imagined. The name Sips and Pines was emblazoned across the front, set against a backdrop of tall, winter-kissed trees.
The building itself was a modern yet rustic structure—wood and stonework blending seamlessly with the surrounding nature. Snow clung to the roofline, and frosted trees surrounded the entrance, giving it a fairytale look.
The driver quickly unloaded my luggage, and I made my way inside.
Inside, a towering fireplace stood at the center of the lobby, and flames crackled from the hearth. The warmth of the interior was a welcome relief, though it couldn't quite reach the chill in my heart.
I walked up to the reception desk, where a young woman behind the counter greeted me with a polite smile. "Welcome to Sips and Pines. How can I assist you today?"
"Hi, I'm Nora Parker. I have a reservation for a suite," I said, the exhaustion of the journey weighing on me.
She glanced at the computer screen, her fingers flying over the keys. A moment passed, and then her smile faltered. "I'm afraid there's been a mix-up with your reservation, Miss Parker. It seems we're fully booked, and there are no available suites left. However," she added quickly, "the only option left is to share a suite with another guest. It seems there was a similar issue with their booking as well."
Just great. Things couldn't get any worse right?
Reluctantly, I nodded. I wasn't thrilled about sharing a space with a stranger, but I had little choice. "Alright, I'll take it."
She handed me a key card and directed me to the suite area.
As I walked toward the suite, my mind was still reeling. I didn't know what to expect—who this other guest might be. But when I stepped inside, a wave of dread washed over me.
There, sitting on one of the plush armchairs, his deep blue eyes meeting mine once more, was the same man from the plane.
Son Bölümler
#76 76
Son Güncelleme: 3/24/2025#75 75
Son Güncelleme: 3/18/2025#74 74
Son Güncelleme: 3/14/2025#73 73
Son Güncelleme: 3/11/2025#72 72
Son Güncelleme: 3/7/2025#71 71
Son Güncelleme: 3/5/2025#70 70
Son Güncelleme: 3/3/2025#69 69
Son Güncelleme: 3/3/2025#68 68
Son Güncelleme: 3/3/2025#67 67
Son Güncelleme: 3/3/2025
Beğenebilirsiniz 😍
Kaderin İplikleri
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.
Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.
Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.
Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.
“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.
“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek
Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...
Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.
George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.
Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"
Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.
O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.
"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"
George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"
"Maalesef bu imkansız."
Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Gizli Sert Kadın
"Jade, kontrol etmem lazım—" hemşire başladı.
"DIŞARI!" diye hırladım, öyle bir güçle ki, iki kadın kapıya doğru geri çekildi.
Bir zamanlar yeteneklerimi daha kontrol edilebilir bir versiyona dönüştürmek için beni uyuşturan Gölge Organizasyonu tarafından korkulan biri olarak, kısıtlamalarımdan kaçmış ve onların tüm tesisini havaya uçurmuştum, yakalananlarla birlikte ölmeye hazırdım.
Bunun yerine, okul revirinde, etrafımda tartışan kadınlarla uyandım, sesleri kafamı delip geçiyordu. Patlamam onları şok içinde dondurdu—belli ki böyle bir tepki beklemiyorlardı. Bir kadın çıkarken tehdit etti, "Eve geldiğinde bu tavrı konuşacağız."
Acı gerçek mi? Şişman, zayıf ve sözde aptal bir lise kızının bedeninde yeniden doğdum. Onun hayatı zorbalıklar ve işkencecilerle dolu, varlığını berbat etmişler.
Ama artık kiminle uğraştıklarını bilmiyorlar.
Dünyanın en ölümcül suikastçısı olarak kimsenin bana zorbalık yapmasına izin vererek hayatta kalmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamayacağım.
Mafya'nın Yedek Gelini
Daha fazlasını istiyordu.
Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.
Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.
Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Accardi
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."
Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek
Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.
ALINTI
Her yerde kan. Titreyen eller.
"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.
Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.
Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.
Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.
Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.
Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.
Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.
Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.
Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.
Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Kaçak Karımı Geri Kazanmak
“Elbisen çıkmak için yalvarıyor, Morgan,” diye kulağıma hırladı.
Boynumdan köprücük kemiğime kadar öpücükler kondurdu, eli yukarı doğru hareket ederken inlememe neden oluyordu. Dizlerim zayıfladı; zevk arttıkça omuzlarına tutundum.
Beni pencereye doğru bastırdı, arkamızda şehir ışıkları, bedeni benimkine sert bir şekilde yaslanmıştı.
Morgan Reynolds, Hollywood'un kraliyet ailesine evlenmenin ona aşk ve aidiyet getireceğini düşünmüştü. Bunun yerine, sadece bir piyon haline geldi—bedeni için kullanıldı, hayalleri görmezden gelindi.
Beş yıl sonra, hamile ve bıkmış bir halde, Morgan boşanma davası açtı. Hayatını geri istiyordu. Ancak güçlü kocası Alexander Reynolds, onu bırakmaya hazır değildi. Şimdi takıntılı bir şekilde, onu ne pahasına olursa olsun elinde tutmaya kararlı.
Morgan özgürlüğü için savaşırken, Alexander onu geri kazanmak için mücadele eder. Evlilikleri, güç, sırlar ve arzu dolu bir savaşa dönüşür—sevgi ve kontrol birbirine karışır.
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
En İyi Arkadaştan Nişanlıya
Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.
New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.
Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.
Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.
Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Zorbasına Görünmez
Alfa ile Sözleşmeli Eş
William—yıkıcı derecede yakışıklı, zengin ve Delta olmaya yazgılı kurt adam nişanlım—sonsuzluğa kadar benim olmalıydı. Beş yıl birlikte olduktan sonra, koridorda yürüyüp sonsuza dek mutlu olmayı planlıyordum.
Bunun yerine, onu başka bir kadınla ve çocuklarıyla buldum.
Aldatılmış, işsiz ve babamın tıbbi faturaları altında boğulurken, hayal edebileceğimden daha sert bir şekilde dibe vurdum. Her şeyi kaybettiğimi düşündüğüm anda, kurtuluş hayatımda karşılaştığım en tehlikeli adamın formunda geldi.
Damien Sterling—Gümüş Ay Gölgesi Sürüsü'nün gelecekteki Alfa'sı ve Sterling Grubu'nun acımasız CEO'su—masasının üzerinden avcı zarafetiyle bir sözleşme kaydırdı.
“Bunu imzala, küçük ceylan, ve sana kalbinin arzuladığı her şeyi vereceğim. Zenginlik. Güç. İntikam. Ama şunu anla—kalemi kağıda koyduğun an, tamamen benim olacaksın. Bedenin, ruhun ve aradaki her şey.”
Kaçmalıydım. Bunun yerine adımı imzaladım ve kaderimi mühürledim.
Artık Alfa'ya aitim. Ve bana aşkın ne kadar vahşi olabileceğini göstermeye hazırlanıyor.












