bölüm 137

Kapı onun arkasından tık diye kapandı.

O sandalyede donup kaldım; sanki bakışlarım duvarları delip onu geri getirebilirmiş gibi boşluğa bakıyordum.

Sessizlik üzerime çöktü. Kulaklarım çınladı. Göğsüm sıkıştı; sanki biri yumruğunu kalbimin etrafına geçirmiş de sıkıyor, sıkıyor, sıkıyordu… geriye po...

Giriş yapın ve okumaya devam edin