bölüm 168

Kalp monitörünün düzenli ritmi benim için bir çapa olmuştu.

Her bip bir kanıttı—hâlâ burada olduğunun, hâlâ nefes aldığının, hâlâ mücadele ettiğinin kanıtı.

Saatler önce yatağının yanına sürüklediğim sert plastik sandalyede oturuyordum; omurgam o rahatsız açıdan sızlıyor, gözlerimse kabul etmeyi red...

Giriş yapın ve okumaya devam edin